metropolitan. . .

Ez dakigulako baina jakin nahi dugulako Ez dugulako probatu baina probatu nahi dugulako Ez dugulako ikasi baina ikasi nahi dugulako Donostialdeko gazte literaturzaleen blog bohemio, paristar, idealista, erromantiko, fantasioso eta eroa.

lundi, mai 22, 2006

GRUA (bat-bateko poema)


Lehenengo Galarreta
eta ondoren Miramon
autobusean balantzaka doa nire gogoa.

Urrutian gaztelua
obretan ari dira Aiete inguruan
grua bat bertan
60 tona max.

Kurban bihotza amildu zait
eta zera pentsatzen dut:
kaka, gruak ez dik balio
nire tristezia altxatzeko

6 Comments:

Blogger MAGABILA said...

burua galtzen ari naiz...

3:09 PM  
Blogger MAGABILA said...

Hau gehiegizkoa da
Tristeziaren metro karratutik ezin atera
Betirako malkoetan iltzaturik bezala

5:53 PM  
Anonymous Julen said...

Triste gabiltza. Ez gara bakarrak.

9:17 PM  
Anonymous Hot.Cal. said...

Ez, alderantziz, jende gehiegi ez ote garen metro karratu baterako...

Laister nominatzen hasi beharko dugu, Gran Hermanon bezala, ia nor tristeziaren metro karratutik bota...

Niri ez litzaidake inportako lehenengoa ateratzea...

10:35 PM  
Blogger MAGABILA said...

Bertan iltzatua dagoenak, ordea, nola ihes egin metro karratuari...

10:57 AM  
Anonymous Hot.Cal. said...

Ba bi aukera metro karratua uzteko:

1. Iltzeak banan bana ateratzea: mingarria da oso, gogortasun handia behar da. Metro karratutik zauritua aterako zara, zauri irekiekin, baina errekuperazioa uste baino azkarragoa da (doctor speaking).

2. Gurutzea bizkar gainean duzula metro karratutik ateratzea. Honek momentuko iltzeen kentzeak sorturiko sufrimendu latza ebitatzen du, baina bizitza osoan gainean eraman beharreko zama dela kontuan izan.

Eta orain, zuk zeuk erabaki egin nahi/ahal duzuna.

12:33 PM  

Enregistrer un commentaire

Links to this post:

Créer un lien

<< Home