metropolitan. . .

Ez dakigulako baina jakin nahi dugulako Ez dugulako probatu baina probatu nahi dugulako Ez dugulako ikasi baina ikasi nahi dugulako Donostialdeko gazte literaturzaleen blog bohemio, paristar, idealista, erromantiko, fantasioso eta eroa.

vendredi, octobre 27, 2006

NOIR DÉSIR – LE VENT NOUS PORTERA

Gabardina beltz luzea eta bufanda soinean, izotza inguruan, elurrezko panpina baten antzera ibili nintzen atzo hiriko kaleetan barna.

Goiz zen eta triste nengoen, eta inork ez ezerk ezin zuen ezkutatu zeruaren gris metalikoren astuna: burumakur zebiltzan autobusak, burumakur zuhaitzak, burumakur korbatadunak.

Hilabete osoan estudiotik ateratzen nintzen lehenengo aldia zen. Besazpian editoreari erakutsi beharreko marrazkiz betetako A2 karpetan neraman. Pauso trakets eta zalantzatiz egiten nuen bidea, pauso bakoitzean poltsikoa haztatuz, zure etxe berriko telefonoak bertan jarraitzen ote zuen ziurtatzeko.

Kabinan bat-bateko kazkabar gupidagabetik babesteko gerizatzen nintzen bitartean, denbora luzez ez nuela zure ahotsa entzun pentsatu nuen berriz ere. Ez zegoen hori baina momentu egokiagorik zuri deitzeko. Txanponak sartu eta nire etxera etortzeko esango nizula erabaki nuen.




Gauza politak idatzi nahi dizkizut, ez dut aiene gehiagorik nahi, ez dut arrangurarik nahi. Astea gogorra izan da biontzat...

Anai zaharraren LPan osaba Lou jarriko dizut afaltzen dugun bitartean: Coney Island Baby edota Walk on the wild side. Leihoa irekita eta eskuan zigarroa duzunean Janis entzungo dugu, Piece of my heart seguruenik... Etor zaitez gure kontzertura, guk nahi dugun musika entzutera, gu biok bakarrik, guk nahi bezain altu, guk nahi bezain baxu...

Gerritik inguratuko zaitut gero, eta hamargarren tragoaren ondorean Johnny be good dantzatuko dugu ero moduan, edota The Police-en I can´t stand losing you

Zeharo mozkortuta, burua galdu arte dantzatuko dugu...























Kabinan

zure zenbakia berriz markatu dut

Ez duzu hartu

Agian dutxan zaude

berriz saiatu naiz


Bestaldean

telefonoaren dei errepikakorra

jo eta jo ari dela

imajinatu dut



Kanpoan kazkabarrak indartsu dirau

8 Comments:

Anonymous alaine said...

uauuuu

orainguen jon zara, ezta? moso bat!

12:17 AM  
Anonymous Anonyme said...

Ezer gutxi ikus daiteke
zulo beltz honetatik
sentimenduen mundutik
amiltzen naizen lekutik
zuganaino.

Eskua luzatu nuen
baina ez ninduzun ikusi
agian beranduegi
niretzako.

Nik ez dut adorerik:
zauriz hiltzea hobe.

Hamazazpi kilometro
egin nituen oinutsik
hutsune baten ertzetik
amiltzen naizen lekutik
zuganaino.

Kiss

12:37 AM  
Blogger ilargibeltz said...

Idatzi guztiekin difrutarazten diazuelako,

Mila esker

12:38 AM  
Anonymous Julen said...

Beste saiakera bat, beste kolpe zital bat.

10:20 AM  
Anonymous klart biuert said...

ring ring ring...non ostias sartu zara?

12:04 PM  
Blogger iker said...

Nik ere telefono dei errepikakorra imaginatu egin dut.
Erantzun ez duenaren aurpegia aldiz garden ikus dezaket.
Deitzailearen (galtzailearen) paperean nagoela alegia.

11:09 AM  
Anonymous urrutikoetxea said...

"borroka galduetatik gatoz"

12:35 PM  
Anonymous klart biuert said...

Urtzi!ez daukat zure berririk, ze moduz zabiltza?irakurri dut bertsolari petoa egina zaudela...
hik dauzkak hik...
Ea farraren baten elkar ikusten dugu!muxutsus!

10:32 PM  

Enregistrer un commentaire

Links to this post:

Créer un lien

<< Home