metropolitan. . .

Ez dakigulako baina jakin nahi dugulako Ez dugulako probatu baina probatu nahi dugulako Ez dugulako ikasi baina ikasi nahi dugulako Donostialdeko gazte literaturzaleen blog bohemio, paristar, idealista, erromantiko, fantasioso eta eroa.

jeudi, février 16, 2006

PASILOKO DAMARI

Me gustas cuando callas porque estás como ausente,
y me oyes desde lejos, y mi voz no te toca...

17 Comments:

Anonymous Anonyme said...

Neruda, oso politta. Egokitu liteke: ...y me lees desde lejos,... Zuria idaztea da, zalantzarik gabe, besteok disfruta dezagun.
Merci.

7:18 PM  
Anonymous Anonyme said...

¿la dama del pasillo lo lee desde lejos?

8:15 PM  
Anonymous Anonyme said...

Nerudaren 20. poema ere oso oso politta da, irakurri ta disfrutatu.

8:27 PM  
Blogger Ane Araluzea said...

El amor que no le dije
me está entristeciendo ahora
¡No saliá de mis labios y pasó por su lado como una suabe sombra!

No lo supo mirar,
no lo supo sentir,
y mi boca tampoco
se lo pudo decir...

Se perdió como un canto que se muere en los labios,
se murió como un buque que se pierde en el mar.

Pasó como una sombra... No lo supo sentir...
no lo supo sentir... no lo supo mirar...!

Silencioso amor. Campana sin metal.
Silencio. Estoy triste ahora.

Tarde. Recuerdo. Silencio.
Soledad
Amor... Si lo hubiera dicho en aquel atardecer...
Para qué lo callaría...?
Para qué?!...


Jaioko al da inoiz Neruda bezalakorik?

8:56 PM  
Anonymous Anonyme said...

bilatzen baduzu agian .
jaioko da ? Ez itxoin , bilatu edo zuk sortu , ez itxoin besteek egingo dutela pentsatzen .
idazle onak ez dira zerutik erortzen . Ez dituzte parisko zikoñak ekartzen ... si akaso parisko kafeak .

4:38 PM  
Anonymous Anonyme said...

Edo blog batek, ez?

6:05 PM  
Anonymous Anonyme said...

zer? idazleak sortu ?

6:08 PM  
Anonymous Anonyme said...

ummm jaja agian

6:12 PM  
Anonymous Anonyme said...

Ez, sortu ez, deskubriarazi edo popularizatu.

6:14 PM  
Anonymous Anonyme said...

popularizatu , populuarentzat egin , ez dakit ez zait gustatzen .idazleak ez dira inorentzat , edo bai hitzak ez ordea . Hitz nahasketak ezta , hau da lanak ezta, hitzak ez dira deskubritzen sortzen baizik .
deskubritu , bufff konplexuegia da neretzat . uste dut idazle onaren kontzeptua ez dela oso definitua neregain eta beraz ezin ditudala erantzun dexenteak bota.
Idazle bat ona dela esatea objetiboa al da ? Eta objetiboa izan beharko al litzateke hala izateko ?
deskubritu ... deskubritzearena kasualidadea al da? Eta idazleak deskubritzen al dira ? Olaxe harri artean hodeiak deskubritzen diren moduan ?
lehenik eta behin idazlea deskubritzen utzi behar.
Ala , nahas-mahas beti bezela . Zure iritzia eskainiko ?

6:38 PM  
Anonymous Anonyme said...

Popularizatu ez gustatzea ulertzen dut (populuari bulgarraren zentzua ematen badiozu), baina orduan ezagutarazi erabil genezake, ez? Deskubritu ere ongi dago, hiru magabileroek beren testuak eskaintzen dizkigute, norberak gustuko dituen hitzak aurki ditzan, literaturaz gozatzeko. Nik gauza asko deskubritu ditut blogean...
Eta nire ustez bai, objetiboki idazle onak defini genitzake, nahiz gauzak ez diren beti zuriak edo beltzak, eta beti dagoen bariabilitate maila bat, gustuen araberakoa. Testu baten aurrean gehiago ala gutxiago goza dezakezu, gauza askoren arabera, baina seguruaski gai izango ginake idazle baten balorazioa egitean sortu digun sentimentu subjektibo horretatik zerbait urruntzeko eta balorazio objetiboago bat egiteko. Ze txapa, sorry.

6:46 PM  
Anonymous Anonyme said...

Zergatik aukeratu duzu Neruda eta poema hau zehazki?

2:36 PM  
Anonymous Anonyme said...

eztakit zergatik baina blog hau pedantea bihurtzen ai dela iruitzen zait . impresioa da (bakarrik).

3:35 PM  
Anonymous Anonyme said...

Zergatik erakartzen gaituzte komeni ez zaizkigun gauzek, inoiz beteko ez direla badakigun ametsek? Lokaztea ezin al dezakegu ebitatu? Ez al dugu ebitatu behar?

2:51 AM  
Blogger MAGABILA said...

Zergatik aukeratu dudan poema hau?... Puff, ba orain arte irakurri ditudan bi lerro onenak iruditzen zaizkidalako... (badakit gutxi irakurri dudala...)

Hoberik inoiz irakurri baduzu, idatzizazu hementxe bertan mesedez!!!

11:20 AM  
Anonymous Anonyme said...

Irakurri duzu liburu berdineko 20. poema? "Puedo escribir los versos más tristes esta noche..." Oso ona ere.

11:35 AM  
Anonymous Anonyme said...

—Yo soy ardiente, yo soy morena,
yo soy el símbolo de la pasión,
de ansia de goces mi alma está llena.
¿A mí me buscas?
—No es a ti, no.

—Mi frente es pálida, mis trenzas de oro,
puedo brindarte dichas sin fin.
Yo de ternura guardo un tesoro.
¿A mí me llamas?
—No, no es a ti.

—Yo soy un sueño, un imposible,
vano fantasma de niebla y luz.
Soy incorpórea, soy intangible,
no puedo amarte.
—¡Oh ven, ven tú!


G.A. Bécquer

3:16 PM  

Enregistrer un commentaire

Links to this post:

Créer un lien

<< Home